نفوذ ایران در افغانستان: استفاده ابزاری از پناهندگان افغانی

PDF

شماره 5 نوامبر 2010

View this Outlook in English

احمد مجید یار و علی آلفونه

این پژوهش دومین مقاله ازسلسله مقالات "چشم انداز خاورمیانه" است که به نفوذ فزایندۀ جمهوری اسلامی ایران در افغانستان می پردازد. در حالی که ایالات متحده و هم پیمانانش مشغول مبارزه با طالبان هستند،جمهوری اسلامی برای افزایش نفوذ خود در افغانستان و تهدید منافع امریکا در آسیای میانه، از مهاجران افغانی استفاده می کند.اخراج مهاجران افغان، ضمن ایجاد بحران های انسانی در افغانستان، پوششی نیز برای فرستادن تروریست های خارجی به این کشور فراهم می کند. این چشم انداز به بررسی این نکته می پردازد که چگونه حکومت جمهوری اسلامی با استفادۀ حساب شده از بازگرداندن اجباری پناهندگان افغانی، بر آن است که هم کوشش های امریکا و هم پیمانانش در ایجاد ثبات در افغانستان را بی اثر کند و هم از دولت نوپای این کشور امتیاز بگیرد.

 

پیشینه
پس از اشغال افغانستان توسط نیروهای شوروی در سال 1358، سیل میلیونی افغان ها به کشورهای همسایه سرازیر شد. گرچه پاکستان بیشترین شمار مهاجران را پذیرفت، ایران نیز تا سال 1369 سه میلیون افغانی را پناه داد. بسیاری از افغان های مهاجر پس سقوط نظام کمونیستی در افغانستان به کشور خود بازگشتند، ولی با شروع جنگهای داخلی در سال 1371، که در پی خروج نیروهای شوروی و سقوط دولت دکتر محمد نجیب الله رخ داد، موج دوم مهاجرت آغاز شد. هرچند شمار زیادی از آنان همچنان در خارج زندگی می کنند، ولی در سال 1380 و پس از سرنگونی طالبان، بیش از 5 میلیون افغانی به کشور خود بازگشتند. به گزارش مرکز آمار ایران، افغان ها بیشترین شمار مهاجران قانونی ساکن ایران را تشکیل می دهند. تا آبان 1375، شمار آن ها به هشتصد هزار نفر می رسید، که طی ده سال بعد پنجاه درصد نیز به آن افزوده شد. اگر مهاجران غیر قانونی و کسانی را که برای کار به ایران مهاجرت می کنند نیز در نظر بگیریم، شمار کل افغان هایی که در ایران زندگی می کنند امروز به 2.5 میلیون نفر می رسد.

ایران و پاکستان رفتار متفاوتی با پناهندگان افغانی داشته اند. پاکستان پناهندگان افغانی را در اردوگاه نگهداری می کند، در حالی که ایران به آنها اجازه داده در هر جای کشور می خواهند زندگی کنند، و حتی در دهه های 1360 و 1370 مسئولیت قانونیِ رسیدگی به رفاه آنان را نیز به عهده گرفت، و نقش محدودی به آژانس پناهندگان سازمان ملل و دیگر سازمان های نیکوکاری برای کمک به مهاجران افغانی ساکن ایران داد. ایران گرچه از امضا کنندگان توافق نامۀ "اجلاس پناهندگان" در سال 1951 است، ولی عنوان "پناهنده" را برای افغانیانی که در دوران اشغال روسیه از این کشور گریخته بودند نپذیرفت و در عوض آنان را "مهاجر" خواند که ناخواسته کشورشان را ترک کرده اند. در واقع، در ایرانِ پس از انقلاب، عنوان "مهاجر" محترمانه تر از "پناهنده" است، و رهبران جمهوری اسلامی کمک به مهاجران را وظیفۀ اسلامی و انسانی خود عنوان می کنند.

در ایران، وزیر کشور رسماً وظیفۀ هماهنگ کردن مسئولیت های گوناگون رسیدگی به مهاجران را به عهده دارد، و این کار معمولاً از طریق دبیرخانۀ شورای هماهنگی اجرایی اتباع بیگانه در وزارت کشور انجام می شود. ریاست این شورا با وزیر کشور است و اعضای آن عبارت اند از: وزیران آموزش و پرورش، اطلاعات، امور خارجه، کار، و بهداشت، به اضافۀ رئیس سازمان برنامه و بودجه، دبیر شورای عالی امنیت ملی، فرمانده نیروی انتظامی، و سرپرست سازمان هلال احمر ایران. وزارتخانه های کشور و اطلاعات معمولاً حضور اتباع خارجی در کشور را در درجۀ اول یک مسألۀ امنیتی تلقی می کنند؛ شورای عالی امنیت ملی نیز مسائل پناهندگان را به عنوان ابزاری برای پیشبرد سیاست های خارجی می بیند و در آن درگیر می شود؛ و سپاه پاسداران و نیروی انتظامی عامل اجرای قوانین مهاجرت هستند. ادارۀ کل اتباع و مهاجران خارجیِ وزارت کشور در عین حال که بر امور صدور ویزا و اجازه اقامت خارجیان نظارت می کند، در سطح محلی و استانی نیز همکاری تنگاتنگی با سپاه پاسداران و دادگاه انقلاب دارد.

با سرنگونی دولت طالبان و روی کار آمدن حکومتی با پشتیبانی غرب در افغانستان، جمهوری اسلامی ایران سختگیری با پناهندگان افغان را آغاز کرد. آقای احمد حسینی، مدیر کل ادارۀ اتباع خارجی وزارت کشور در اسفند 1380 گفت: "وقت آن است که افغان ها به کشورشان برگردند و جمهوری اسلامی مهاجران ثبت نام شدۀ افغان را به تدریج به کشورشان باز خواهد گرداند." به مهاجران ثبت نام نشده نیز شش ماه فرصت داده شد که ایران را ترک کنند. در فروردین 1381، ایران قرارداد سه جانبه ای را برای تسهیل خروج افغان ها با دولت افغانستان و کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل امضا کرد، و تا فروردین 1383، 730000 نفر را به افغانستان بازگرداند.

با رسیدن آقای محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری در مرداد 1384، دولت ایران روند اخراج افغان ها را تندتر کرد. در 21 اسفند 1384، آقای حسینی گفت: "امسال 350000 تبعۀ افغانی غیرمجاز از ایران اخراج شده اند"، و هشدار داد که دولت با افغان هایی که نخواهند همکاری کنند روشهای سختگیرانه تری درپیش خواهد گرفت. اخراج مهاجران افغان سال ها ادامه یافت، و در دی 1386 آقای تقی قائمی، جانشین آقای احمد حسینی در وزارت کشور، 1.5 میلیون مهاجر غیر مجاز افغانی ساکن ایران را در صورت عدم بازگشت، به "پنج سال زندان" یا "زندگی در اردوگاه ها" تهدید کرد.
دولت آقای احمدی نژاد هر روز محدودیت های سخت تری را به افغان هایی که در ایران ماندند روا داشت. از اردیبهشت 1386، افغان ها حق سکونت در بعضی استان ها و شهرهای ایران، از جمله شهرهای مرزی شرق کشور، را از دست دادند. در تیر 1386، از سکونت در استان کهگیلویه و بویراحمد در جنوب غربی کشور و در اردیبهشت 1387 از اقامت در استان ساحلی گیلان منع شدند. این لیست هر روز بزرگتر شد تا جایی که امروز افغان ها از اقامت در 13 استان کشور، به اضافۀ شهرهایی در چند استان دیگر، ممنوع شده اند. دولت محدودیت های تحصیلی و استخدامی نیز بر آنها اعمال می کند. رهبران ایران اغلب در توجیه این محدودیت ها به مشکلاتی چون بیکاری، خرید و فروش مواد مخدر، و آمار جرم و جنایت در استان های مرزی اشاره می کنند و افغان ها را باعث آن می دانند. ولی مقامات دولت افغانستان می گویند ایران اخراج افغان ها را وسیله ای برای بی ثباتی سیاسی افغانستان قرار داده است.

پناهندگان، ابزار سیاست
دولت آقای احمدی نژاد همواره از مسألۀ پناهندگان افغانی به عنوان اهرمی برای افزایش نفوذ خود بر دولت آقای حامد کرزی بهره برداری کرده و در این کار موفق هم بوده است. تهران هر گاه سیاست های افغانستان را باب میل خود نمی بیند، تهدید می کند که همۀ افغان های ساکن ایران را اخراج خواهد کرد. ایران خوب می داند که دولت افغانستان در شرایط اقتصادی و امنیتی حاضر توانِ پذیرشِ این همه مهاجرِ بازگشته را ندارد. جمهوری اسلامی ایران تا به حال چندین بار هزاران افغانی را در مناطق مرزی غرب افغانستان، که از کنترل دولت مرکزی بیرون است، رها کرده بدون اینکه مقامات افغانی یا سازمان های بین المللی را در جریان بگذارد. این اخراج های انبوه، با ایجاد بحران های انسانی، امنیت مناطق جنوب و غرب افغانستان را به مخاطره انداخته و در نهایت در کابل به نزاع های سیاسی انجامیده است.

به عنوان نمونه، درسال 1386، در پی اخراج بیش از هشتاد هزار افغانی از ایران، مجلس افغانستان دولت آقای کرزی را در زمینۀ امور پناهندگان و سیاست خارجی مورد سؤال قرار داد. این بازخواست ها که با هدایت نمایندگان افغانی هوادار ایران صورت گرفت، به یک بحران قانون اساسی انجامید، زیرا آقای کرزی تقاضای مجلس مبنی بر برکناری وزیر خارجه اش، آقای رنگین دادفر سپنتا، را نپذیرفت. آقای سپنتا گفت اهداف ایران از این اخراج های دستجمعی اعتراض به موافقت افغانستان با حضور نیروهای ناتو، متقاعد کردن افغانستان به حمایت از برنامه های هسته ای ایران، و اطمینان از دستیابی به آبهای رود هیرمند است که به ایران سرازیر می شود. سیل اخراج ها فقط پس از تقاضای شخصی آقای کرزای از آقای احمدی نژاد متوقف شد، و هنوز روشن نیست که کابل، در مقابل، چه قولی هایی به تهران داده است.

اخراج ها البته خیلی زود از سر گرفته شد، و آقای کرزی، زیر فشار مجلس ناگزیر شد در آذر 1387 هیأتی را به ریاست معاون خود، آقای کریم خلیلی، برای دستیابی به توافق نامه ای در بارۀ پناهندگان افغانی به ایران بفرستد. مقامات ایران نیز با بهره برداری از این موقعیت، امریکا و نیروهای ناتو در افغانستان را به باد حملات لفظی گرفتند. آقای علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، خطاب به یک هیأت افغانی اظهار داشت: "حضور نیروهای خارجی در افغانستان پس از هفت سال نه تنها منجر به ایجاد امنیت و ثبات نشده بلکه وخامت اوضاع امنیتی و رشد افراطگرایی را به دنبال داشته است." تهران سرانجام پذیرفت اخراج پناهندگان را فقط تا پایان زمستان متوقف کند.

اخراج انبوه پناهندگان به جنوب و غرب افغانستان امنیت این مناطق را به خطر انداخته. به عنوان مثال فرماندار ولایت نیمروز، آقای غلام دستگیر آزاد، از اینکه تهران روزانه صدها نفر را روانۀ این ولایت می کند شکوه کرد، و دیگر مقامات این ولایت نیز اعلام کردند که از پسِ رسیدگی به این سیل انسانی بر نمی آیند. گفتنی است که هیچ گروهی از سوی امریکا یا ناتو برای بازسازی ولایت نیمروز تشکیل نشده و رشد اقتصادی این ولایت در سالهای اخیر بسیار ناچیز بوده است. در 20 اردیبهشت 1389، آقای امرالله سلطانی، بالاترین مقام افغانیِ مسئول رسیدگی به پناهندگان و بازگشتگان افغان در ولایت نیمروز، اعلام کرد ایران طی دو ماه اخیر بیش از شصت هزار نفر را بدون هماهنگی با مقامات نیمروزی راهی این ولایت کرده است. ایران ماهانه هزاران نفر را نیز به ولایت هرات می فرستد، و تنها در ماه های فروردین و اردیبهشت 1389 نزدیک به سی هزار افغانی را از طریق مرز اسلام قلعه روانۀ هرات کرده است. به عبارت دیگر، ایران به طور برنامه ریزی شده، از اخراج پناهندگان و مهاجران افغانی برای ایجاد بحران انسانی و امنیتی در بخش های غربی افغانستان بهره برداری می کند، و با این کار به کابل می گوید کلید امنیت غرب افغانستان در تهران است نه در واشنگتن. به این ترتیب، ایران خود را آماده می کند که بتواند سالها پس از بیرون رفتن نیروهای امریکا، در این نواحی حضور داشته باشد.

جمهوری اسلامی از این اخراج های دستجمعی برای فراهم کردن وسایل نفوذ تروریست های خارجی به غرب افغانستان نیز بهره برداری کرده است. به گفتۀ نگهبانان مرزی افغانستان در "اسلام قلعه"، گذرگاه عمده میان ایران و ولایت هرات افغانستان، هیچ روالی برای بازرسی و تشخیص هویت مهاجرانی که به افغانستان برمی گردند وجود ندارد. آقای عبدالله اچکزی، از افسران پلیس مرزی، می گوید: "ما ایرانی ها و عرب هایی را گرفتیم که می خواستند وارد افغانستان بشوند ولی مدارک لازم را نداشتند و ما آنها را به اداره امنیت ملی تحویل دادیم. مشکل ما این است که نمی توانیم همه را به این دقت بازرسی کنیم. نه پلیس به اندازه کافی داریم ، نه تجهیزات." و اضافه می کند که پلیس مرزی یک تبعۀ ایران را گرفت که وانمود می کرد افغانی است و می خواهد به وطن برگردد. "در حالی که نقشۀ فرودگاه هرات و اسنادی در بارۀ واحد 207 ظفر [از واحدهای ارتش ملی افغانستان] را هم با خود داشت." به گفتۀ آقای عصمت الله علی زی، رئیس پلیس هرات، طی یک سال گذشته بیش از پنجاه نفر خارجی در بخش های گُزره و پشتون زرغون، از ولایت هرات، شناسایی شده اند که تعدادی از آنها ایرانی، پاکستانی، یا چچنی هستند. دو تبعۀ ایرانی در عملیات پلیس علیه جنگجویان مسلح ضد دولتی در بخش گزره دستگیر شدند که برای تحقیقات بیشتر در اختیار اداره امنیت ملی قرار گرفتند." این تعداد تروریست که از طریق مرز ایران قصد ورود به افغانستان را داشته و توسط پلیس مرزی افغانستان دستگیر شده اند، می تواند فقط نمونه ای از خروار باشد و نشانی از اینکه جمهوری اسلامی درگیر فعالیت های برنامه ریزی شدۀ بیشتری از این دست است.

در واقع شواهدی در دست است که وجود چنین نقشه ای را تأیید می کند. در مهر ماه گذشته، روزنامه مستقل اینترنتی "شبکۀ اطلاع رسانی افغانستان" گزارش داد که هجده تن کُرد ایرانی، از جمله چهار زن، برای آموختن عملیات انتحاری وارد روستای سیوشان در نزدیکی هرات شدند. به گزارش این شبکه، این افراد در خانۀ بشیر احمد قناعت، داماد غلام یحیی اکبری، زندگی می کرده اند. غلام یحیی از فرماندهان محلی افغان و از متحدان طالبان بوده که احتمالا با ایران هم ارتباط داشته است، و طبق گزارشی، در حمله هوایی نیروهای امریکایی در اواخر سال 1387 کشته می شود. دو هفته پس از دستگیری کردهای ایرانی، پلیس افغانستان اعلام کرد در روستای سیوشان یک پایگاه آموزشی بمب گذاران انتحاری را که به وسیله ایرانی ها، پاکستانی ها، و چند عرب اداره می شده کشف کرده است.

جمهوری اسلامی ایران تنها از راه اخراج اجباری پناهندگان و کارگران مهاجر افغان نیست که سعی در بی ثبات کردن افغانستان دارد، تهران گاه بازی را عوض می کند. در مهر 1388، ایران مرز خود را به طور موقت باز کرد و اجازه داد صدها افغان از طریق مرز دوقارون در ولایت هرات بدون گذرنامه و ویزا وارد ایران شوند. به محض اینکه همه جا شایع شد که ایران سخت گیری در مرزهای خود را کمتر کرده، هزاران افغانی از سراسر غرب افغانستان مثل سیل به هرات هجوم آوردند. ولی تا برسند، ایران درها را دوباره بست. افغان های سرخورده به جای اینکه از ایران خشمگین باشند، به مقامات افغانی پرخاش می کردند که چرا نمی گذارند وارد خاک ایران بشوند.

نتیجه
افغانستان در ضعیف ترین وضع امنیتی خود پس از سقوط طالبان قراردارد، و کوششهایی که برای ایجاد مشاغل جدید و بهبود اقتصاد این کشور شده به نتیجۀ دلخواه نرسیده است، و رهبران ایران به درستی محاسبه کرده اند که دولت شکنندۀ افغانستان توان جذب بیش از دو میلیون افغانی ساکن ایران را ندارد. بد رفتاری ایران با پناهندگان و کارگران مهاجر افغانی و بازگرداندن اجباری آنها اعتبار کابل را از این هم که هست کمتر و وابستگی اش به رژیم تهران را روز به روز بیشتر می کند. تا وقتی جامعۀ جهانی با توجه به مشکلات صدها هزار افغانیِ بازگشته به میهن، از جمله مسکن، خدمات اجتماعی، و شیوۀ جذب آن ها در جامعه افغانستان، تدبیری همه جانبه برای رشد و توسعۀ افغانستان نیندیشد تهران همچنان برای اعمال فشار بر کابل و آسیب زدن به کوشش های امریکا ومتحدانش برای ثبات افغانستان، به بازی با کارت پناهندگان ادامه خواهد داد.

1. David Turton and Peter Marsden, Taking Refugees for aRide? The Politics of Refugee Return to Afghanistan (Kabul: Afghanistan Research and Evaluation Unit, December 2002), 1.

2. UN Refugee Agency, "2010 UNHCR country operations profile--Afghanistan," www.unhcr.org/cgi-bin/texis/vtx/page?page=49e486eb6 (accessed October 6, 2010).

"آمار اشتغال اتباع افغان در ایران"، آژانس خبری الف: http://alef.ir/1388/content/view/59767. 3.

 

4. Rhoda Margesson, Afghan Refugees: Current Status and Future Prospects (Washington, DC: Congressional Research Service, 2007): www.fas.org/sgp/crs/row/RL33851.pdf.

مانجا. 5.

 

"قانون راجع به تعیین وظایف و تشکیلات شورای امینت کشور"، حافظۀ قوانین : http://tarh.majlis.ir/?ShowRule&Rid=62A58DD9F44B-483E-A50E-E71F3FBB649F. 6.

 

7. "Iran Says Time for Afghan Refugees to Go Home," Reuters, March 6, 2002.

8. "Violence Halts Afghan Refugee Flow," BBC, April 9, 2002.

9. "730000 مهاجر افغان از ایران به کشور بازگشتند"، وزارت کشور، 2 خرداد 1386:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=911cc5cc-4f21-457e-8798-4425fb3cf0&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc- 48ec-810c-29ca2ea14479.

 

10. "امسال 350000 تبعۀ افغانی غیر مجاز ساکن در ایران به کشورشان بازگردانده شدند."، وزارت کشور، 2 خرداد 1386: http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=df6e808d-a187-48c6-82dd-30438bcc896f&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-29ca2ea14479;
"سیاست های جدید ایران در مورد مهاجران افغان"، بی بی سی فارسی، 30 بهمن 1384:
www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2006/02/060219_mvafghans-iran.shtml.

11. "ایران یک و نیم میلیون مهاجر افغان را به زندان تهدید کرد"، بی بی سی فارسی، 12 دی 1386:
www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/story/2008/01/080102_s-iran-afghan-refugees.shtml.

12. "شهرهای مرزی شرق کشور برای سکونت اتباع بیگانه ممنوع اعلام شد"، وزارت کشور، 2 خرداد 1386:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=7d0a279d-137e-47e2-9aeb-77841df24f4c&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-
29ca2ea14479.

13. "ممنوعیت اقامت آوارگان افغان در استان کهگیلویه و بویراحمد"، وزارت کشور، 1 مرداد 1386:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=2e1cc615-3f63-4707-944e-df50c7c6b039&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-29ca2ea14479; "تردد و سکونت اتباع افغانی در گیلان از اول تیر ماه ممنوع است"، وزارت کشور، 28 اردیبهشت 1387:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=9e50aecd-a683-4949-b924-1f6941f9c4a6&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&
CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-29ca2ea14479.

14. "اقامت افغان ها در خُنج فارس ممنوع اعلام شد"، وزارت کشور، 25 آبان 1387:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=64eb968f-4d2c-4337-a93e-65fa897d18f2&
WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-29ca2ea14479;
"اقامت و تردد اتباع افغان در 23 شهر گلستان ممنوع شد"، وزارت کشور، 26 دی 1388:
http://bafia.moi.ir/Portal/Home/ShowPage.aspx?Object=News&ID=3bbdf712-e760-4f6f-ad7e-06a46d42d50d
&WebPartID=1ccb27ea-dce7-45b5-b951-d5108afc82bc&CategoryID=a25b3683-80cc-48ec-810c-29ca2ea14479;
"طرح جامع ساماندهی افغانهای غیر مجاز آغاز شد"، ایسنا، 2 مرداد 1389:
http://isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1579944&Lang=P;
"مناطق ممنوعۀ ایران برای اقامت اتباع خارجی"، اعتماد، 29 مهر 1387:
www.magiran.com/npview.asp?ID=1725170.

"مناطق ممنوعۀ ایران برای اقامت اتباع خارجی"، اعتماد، 29 مهر 1387: 15.
http://noet.ir/noet/FullStory.aspx?gid=6&id=161.

 

16. Amin Tarzi, "Iran: Poker-Faced Amid Allegations of Interference in Afghanistan," Radio Free Europe/Radio Liberty, June 12, 2007.

17. Brian Bennet: "Iran Raises the Heat in Afghanistan," Time, February 22, 2008: www.time.com/time/world/article/0,8599,1716579,00.html.

"لاریجانی: حضور خارجی عامل رشد افراط گرایی در افغانستان است"، بی بی سی فارسی، 2 دی 1387: 18.
www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2008/12/081222_he-kalili_larijani.shtml.

 

19. "Afghan Refugees Complain about Harassment by Pakistan, Iranian Police," Tolo TV, April 23, 2009.

20. "Afghan Official Accuses Iran of Expelling 60,000 Afghan Refugees," Afghan Islamic Press, May 10, 2010; and "Iran Deports over 50,000 Afghan Refugees," Arzu TV, May 10, 2010.

21. "Afghan Refugees Complain about Harassment by Pakistan, Iranian Police."

"ایران بیش از هشتاد هزار پناهجوی افغان را اخراج کرد"، 8 صبح، 8 اردیبهشت 1389: 22.
www.8am.af/index.php?option=com_content&view=article&id=11616:1389-02-21-18-08-55&catid=42:2008-10-31-09-36-17&Itemid=469.

23. Zia Ahmadi and Mustafa Saber, "Afghans Fear Infiltration from Iran," Asia Times, November 13, 2009: www.atimes.com/atimes/South_Asia/KK13Df03.html.

24. Zia Ahmadi and Mustafa Saber, "Afghans Fear Insurgent Infiltration across Iran Border," Institute for War and Peace Reporting, November 11, 2009.

25. "18 کرد ایرانی برای آموزش حملات انتحاری وارد هرات شده اند"، شبکۀ اطلاع رسانی افغانستان، 5 مهر 1388:
http://afghanpaper.com/nbody.php?id=3770.

26. "18 کرد ایرانی برای آموزش حملات انتحاری وارد هرات شده اند".

"خبر فوری: بدون ویزا به ایران بروید؟!"، شبکۀ اطلاع رسانی افغانستان، 12 مهر 1388: 27.
http://afghanpaper.com/nbody.php?id=3949&reason=0.
Also Visit
AEIdeas Blog The American Magazine
About the Author

 

Ali
Alfoneh
  • Ali Alfoneh's research areas include civil-military relations in Iran with a special focus on the role of the Islamic Revolutionary Guards Corps in the Islamic Republic. Mr. Alfoneh has been a research fellow at the Institute for Strategy at the Royal Danish Defence College and has taught political economy at the Centre for Middle Eastern Studies at the University of Southern Denmark.

 

Ahmad K.
Majidyar

What's new on AEI

Poverty in America—and What to Do About It
image GDP for second quarter: Strong headline, weak innards
image Paul Ryan and the emerging conservative reform agenda in higher education
image Democrats' impeachment fixation
AEI on Facebook
Events Calendar
  • 28
    MON
  • 29
    TUE
  • 30
    WED
  • 31
    THU
  • 01
    FRI
Tuesday, July 29, 2014 | 10:00 a.m. – 12:00 p.m.
Is Medicare's future secure? The 2014 Trustees Report

Please join AEI as the chief actuary for Medicare summarizes the report’s results, followed by a panel discussion of what those spending trends are likely to mean for seniors, taxpayers, the health industry, and federal policy.

Friday, August 01, 2014 | 10:30 a.m. – 12:00 p.m.
Watergate revisited: The reforms and the reality, 40 years later

Please join us as four of Washington’s most distinguished political observers will revisit the Watergate hearings and discuss reforms that followed.

No events scheduled this day.
No events scheduled this day.
No events scheduled this day.
No events scheduled today.
No events scheduled this day.
No events scheduled this day.